Davis Methode

Anders leren begint met anders kijken

Veel kinderen en volwassenen met dyslexie doen echt ontzettend hun best. Ze oefenen, lezen extra, krijgen bijles en blijven toch steeds vastlopen. Niet omdat de manier waarop zij moeten leren niet altijd aansluit bij de manier waarop hun brein informatie verwerkt.

De meeste begeleidingen richten zich op wat zichtbaar is: langzaam lezen, spellingsfouten of moeite met concentreren. De Davis-methode begint juist met een andere vraag: waar ontstaat de verwarring? Vanuit dat inzicht wordt gewerkt aan de oorzaak in plaats van alleen aan de gevolgen.

Een andere kijk op dyslexie

Volgens Ron Davis is dyslexie geen gebrek aan intelligentie en ook geen beschadiging van het brein.

Veel mensen met dyslexie beschikken juist over een bijzonder talent. Zij denken vooral in beelden, zien verbanden, zijn creatief en hebben vaak een sterk ruimtelijk inzicht.

Die manier van denken is een enorme kracht. Architecten, ontwerpers, ondernemers, technici, chirurgen en sporters maken vaak gebruik van hetzelfde vermogen om situaties vooraf te visualiseren.

Maar dezelfde eigenschap kan tijdens het leren ook  voor veel verwarring zorgen.

Een belangrijk uitgangspunt van Ron Davis is dat iedereen kan leren.

Niet ieder mens leert op dezelfde manier.

Wanneer de begeleiding aansluit bij de natuurlijke manier van denken en leren, blijkt vaak veel meer mogelijk dan iemand zelf ooit had gedacht.

Het verbeeldingsoog

Volgens Ron Davis beschikt iedereen over een zogenoemd verbeeldingsoog: het punt van waaruit je waarneemt wanneer je iets voor je ziet of iets in gedachten voorstelt. 

Sluit je je ogen en stel je een fiets of een olifant voor. Je kijkt daar niet met je echte ogen naar, maar met je verbeeldingsoog.

Beelddenkers kunnen dit waarnemingspunt gemakkelijk verplaatsen. Dit is één van hun grootste talenten. Daardoor bekijken zij een voorwerp als het ware van verschillende kanten. In de echte wereld is dat een enorme kracht. Een stoel blijft immers een stoel, of je hem nu van voren, van boven of van achteren bekijkt.

Bij letters werkt dat anders.
Een b kan vanuit een ander perspectief veranderen in een d, p of q.

Het brein maakt hierbij geen fout. Het gebruikt juist een talent dat in de echte wereld vaak een groot voordeel is. Alleen zijn letters platte symbolen die niet bedoeld zijn om ruimtelijk te worden bekeken.

Hier kan de eerste verwarring ontstaan.

Verwarring als uitgangspunt

Binnen de Davis-methode staat niet het oefenen van symptomen centraal, maar het begrijpen van de oorzaak van de verwarring.

Wanneer een kind iets niet begrijpt, probeert het brein daar direct betekenis aan te geven. Ondertussen gaat de uitleg in de klas gewoon verder. Zo kan één klein moment van verwarring ervoor zorgen dat een kind steeds verder achter raakt.

Dat wordt vaak uitgelegd als niet opletten of concentratieproblemen. Terwijl het kind juist heel hard probeert te begrijpen wat er wordt uitgelegd. Juist daardoor wordt verwarring vaak onterecht gezien als een gebrek aan concentratie of motivatie.

Waarom kleine woorden zo veel verwarring geven

Woorden als boom, fiets of huis roepen direct een beeld op.

Maar hoe ziet de, het, van, als of om eruit?

Daar kun je geen duidelijk beeld van maken.

Juist deze kleine woorden vormen een groot deel van alles wat we lezen.

Wanneer het brein geen beeld kan vinden, gaat het automatisch op zoek naar betekenis. Ondertussen gaat de uitleg gewoon verder.

Zo kan één klein moment van verwarring ervoor zorgen dat een kind steeds meer informatie mist.

Waarom werken we met klei?

Binnen de Davis-methode wordt veel gewerkt met klei. Dat is geen knutselen, maar een manier om abstracte begrippen tastbaar en begrijpelijk te maken.

Alleen een woord lezen of een uitleg horen is voor veel beelddenkers niet voldoende. Door een begrip zelf op te zoeken, de betekenis te begrijpen en vervolgens met klei vorm te geven, wordt het actief verwerkt.

We onthouden informatie vaak beter wanneer we er zelf iets mee doen dan wanneer we alleen luisteren of kijken. Juist daarom is het maken van een kleimodel zo’n krachtig onderdeel van de begeleiding.

Door een woord of begrip zelf op te bouwen, worden betekenis, spelling en uitspraak met elkaar verbonden. Dat zorgt voor een stevig begrip en maakt het gemakkelijker om de informatie later weer op te roepen.

Voor veel kinderen is dat het moment waarop een woord eindelijk écht betekenis krijgt.

Dyslexie is meer dan lezen

Veel mensen denken bij dyslexie alleen aan lezen en spelling.
Maar wanneer verwarring een rol speelt, kan dat ook invloed hebben op concentratie, richtingsgevoel, tijdsbesef, plannen, rekenen of het omgaan met veranderingen.

Daarom kijken we tijdens een traject altijd naar de hele manier van denken en leren, niet alleen naar de leesproblemen.

Niet de symptomen, maar de oorzaak

Veel begeleiding richt zich op wat zichtbaar is: langzaam lezen, spellingsfouten of moeite met concentreren.

Binnen de Davis-visie worden deze problemen gezien als symptomen.

Daarom stellen we tijdens een begeleiding niet als eerste de vraag:

“Hoe kunnen we dit beter oefenen?”

Maar:

“Waarom ontstaat deze verwarring?”

Door eerst de oorzaak te begrijpen, wordt het vaak mogelijk om veel verschillende leerproblemen tegelijk aan te pakken.

Hoe werkt de Davis-methode?

Iedere begeleiding begint met een kennismaking. Samen bespreken we de hulpvraag en bekijken we of mijn werkwijze aansluit bij wat jij of je kind nodig heeft.

Tijdens een traject werken we onder andere aan:

• inzicht in de eigen manier van denken
• regelen van je energie 
• leren bewust gebruik te maken van het verbeeldingsoog (oriëntatie)
• het herkennen en verminderen van verwarring
• betekenis geven aan abstracte begrippen
• lezen, spelling of andere leerproblemen die daarmee samenhangen
• het vergroten van zelfvertrouwen

De begeleiding is altijd praktisch en ervaringsgericht. Samen onderzoeken we hoe het brein informatie verwerkt en leren kinderen en volwassenen stap voor stap hoe zij hun verbeeldingsoog bewust kunnen gebruiken om met meer rust, overzicht en vertrouwen te leren.

Voor wie is de Davis-methode geschikt?

De uitgangspunten van de Davis-methode kunnen ondersteuning bieden bij onder andere:

• dyslexie
• lees- en spellingsproblemen
• begrijpend lezen
• dyscalculie
• rekenproblemen
• ADHD of ADD
• volwassenen die vastlopen bij lezen, schrijven of leren

Mijn visie

Ik geloof dat ieder kind kan leren.

Niet ieder kind leert op dezelfde manier.

Daarom geloof ik niet dat kinderen harder moeten werken.

Ik geloof dat we beter moeten begrijpen hoe zij leren.

Wanneer leren aansluit bij de manier waarop een kind denkt, ontstaat ruimte voor rust, zelfvertrouwen en groei.